Semillita-blog
Artikelen over bewust opvoeden, kinderontwikkeling en hoe je verhalen gebruikt om waarden bij te brengen
“Niet huilen, er is niets”: de zin die ik te lang bleef zeggen
Ik zei mijn zoon dat hij niet moest huilen, dat er niets aan de hand was. Het duurde maanden voor ik begreep dat ik hem met die onschuldige zin vroeg te wantrouwen wat hij voelde. Ik deel het voor het geval het iemand helpt zich een halve seconde in te houden voordat hij het zegt.
Lees artikel →
Zomer en routines: moet je het schema tijdens de vakantie bewaren?
De zomer komt en het schema dat je met zoveel moeite hebt opgebouwd valt uiteen, en het schuldgevoel komt er meteen bij. Maar je kind houdt veel meer aan het ritueel dan aan het exacte tijdstip. Dit is wat de moeite waard is om te bewaren, wat je gerust los kunt laten, en hoe je na de zomer rustig terugkeert in het ritme.
"Niet dat shirt, ik wil een ander": wat er achter het nee van een peuter zit
Maandenlang hadden we elke ochtend hetzelfde tafereel: "niet dat shirt, ik wil een ander". Het duurde een tijdje voor we zagen dat het probleem niet het shirt was. Ik deel het voor het geval het iemand een paar 8:15-ruzies bespaart.
Angst voor het donker en denkbeeldige monsters: wat normaal is en wat echt helpt
Angst voor het donker en voor monsters verschijnt precies op het moment dat de verbeelding van je kind op gang komt — en dat is ook waarom zeggen dat er niets is zelden helpt. Dit is waarom het een normale fase is, wat je kind helpt ermee om te gaan en wanneer het de moeite waard is de kinderarts te raadplegen.
Tweeënhalf jaar zonder slaap: de routine die uiteindelijk werkte
Tweeënhalf jaar lang sliep mijn zoon nooit meer dan twee of drie uur achter elkaar. Nu slaapt hij door. De routine die dat deed is niet fotogeniek en staat in geen enkel handboek, en precies daarom wilde ik hem delen.
Het schooljaar is voorbij en ze slapen slechter
Het school is voorbij, de vroege ochtendem zijn gedaan, en je verwacht dat je kind eindelijk goed gaat slapen. Vaak gebeurt het tegenovergestelde: ze slapen slechter. Het is geen terugval — het is wat er gebeurt als de structuur die de dag overeind hield, in één klap wegvalt.
De haast van de volwassene en de driftbui van het kind: wat ik leerde op de dag dat ik de auto uitzette
Wat ik leerde op de dag dat ik gehaast de auto uitzette: de driftbui van een kind begint vaak niet bij hem. Het begint bij de klok van de volwassene die naast hem staat.
Overgangsobjecten bij kinderen: wat ze zijn, waarom ze werken en hoe je ze goed gebruikt
Een versleten knuffel, een dekentje dat niet gewassen kan worden zonder tranen, een lapje stof dat overal mee naartoe gaat. Wat voor een volwassene gewoon een voorwerp is, is voor een jong kind een concreet hulpmiddel voor rust. Hoe je er een kiest, hoe je er goed mee omgaat, en hoe je het loslaat.
Verlatingsangst bij het kinderdagverblijf: wat normaal is en wat niet
Bijna elk kind maakt wel een periode van verlatingsangst door als het naar het kinderdagverblijf gaat. Weten wat binnen het verwachte valt, wat er in het moment helpt en waar je op moet letten, maakt het afscheid voor iedereen een stukje lichter.
Badtijd zonder strijd: een praktische gids voor ouders van 1 tot 4 jaar
Badtijd loopt zelden spaak door het bad zelf. Wat het ingewikkeld maakt, is meestal de overgang: het kind van wat het aan het doen was weghalen zonder waarschuwing. Werken aan dat moment verandert de hele avond.
Zindelijk worden zonder druk, terugval of schuldgevoel
Zindelijk worden is geen doel dat veroverd moet worden, maar een vaardigheid die het lichaam leert lezen. Wanneer het van buitenaf wordt gehaast, leert het kind zijn eigen signalen te wantrouwen.
Peuters leren luisteren naar hun lichaam (2–4 jaar)
Jonge kinderen negeren hun lichaam niet uit koppigheid. Ze weten nog niet hoe ze ernaar moeten luisteren. Begrijpen hoe interoceptie werkt bij kleine kinderen verandert hoe we die signalen ondersteunen — zonder haast of druk.
5 co-regulatietechnieken voor crisissituaties die je vandaag nog kunt gebruiken
Driftbuien vragen geen oplossing. Ze vragen een volwassene die weet hoe hij aanwezig kan zijn. Deze vijf co-regulatietechnieken geven je concrete handvatten voor crisissituaties — zonder vooropleiding en zonder medewerking van het kind.
Driftbuien: wat er in het brein van je kind gebeurt en wat écht helpt
Driftbuien zijn geen manipulatie of grillen. Ze zijn het gevolg van een onrijp, overprikkeld brein. Begrijpen wat er van binnen gebeurt, verandert volledig hoe je van buiten reageert.
De 'nee'-fase: waarom je kind alles weigert en hoe je hem kalm ondersteunt
Als je kind alles weigert, over elke stap onderhandelt en gewoontegetrouw 'nee' zegt, is dat geen opstandigheid: het is autonomie. Ontdek hoe je de 'nee'-fase kalm begeleidt.
Het Sterrenfeetje: een gids voor je slaapritueel
Hoe maak je van een verhaal het ankerpunt van jullie avondroutine? Leer waarom Het Sterrenfeetje het perfecte hulpmiddel is voor rust en veiligheid voor het slapengaan.
Als het slaapritueel onmogelijk is: flexibiliteit hoort erbij
Op reis, ziek of een chaotische week thuis — de perfecte routine lukt niet altijd. Maar de slaapwetenschap voor kinderen heeft een helder en geruststellend antwoord voor wanneer het misgaat: het ritueel is niet de stappen, het is de band.
Het slaapritueel: waarom wat je doet meer telt dan wat je gebruikt
Er bestaat een hele industrie rondom de slaap van kinderen. Maar onderzoek wijst een heel andere kant op: wat je kind nodig heeft is niet het juiste product — het is de voorspelbare aanwezigheid van een rustige volwassene.
Hoe kinderverhalen de emotionele ontwikkeling van je kind stimuleren
Verhalen zijn niet alleen vermaak: ze zijn een van de krachtigste middelen waarmee kinderen leren hun emoties te herkennen, te benoemen en te hanteren.