Semillita-blog
Artikelen over bewust opvoeden, kinderontwikkeling en hoe je verhalen gebruikt om waarden bij te brengen
Waarom ons Roodkapje geen eng verhaaltje is
We haalden de wolf uit ons Roodkapje en zetten er een huilend lammetje voor in de plaats dat om een kleine gunst vraagt. Aan het eind bevestigt niemand dat er gevaar was, en Amara komt thuis terwijl ze aan zichzelf twijfelt. Beide keuzes schuren bij het lezen en zijn met opzet gemaakt: hier lees je waarom.
Lees artikel →
We vragen ze te gehoorzamen, en dan ook nog nee te zeggen tegen een volwassene
We vragen je kind de hele dag om te gehoorzamen en verwachten dan dat het nee zegt tegen een volwassene die aandringt. Op zijn vierde los je dat niet op met een praatje: het heeft korte zinnen nodig, oefening thuis waar zijn “nee” echt gerespecteerd wordt, en iemand die het steunt waar anderen bij zijn als het ongemakkelijke moment komt.
Naar binnen lopen zonder te kloppen en pakken zonder te vragen: toestemming leren vragen
Jullie komen bij vreemden thuis en voordat je de jas van je kind uit hebt, heeft het al het speelgoed van een ander kind in zijn handen. Op drie jaar is toestemming vragen nog echt lastig, want een impuls afremmen is een van de dingen die het langst nodig hebben om te rijpen. Hier lees je welke zinnen je kunt aanreiken, wat je doet als het niet stopt, en wat je zelf onbewust aan het aanleren bent.
Hoe je met je kind praat over zijn lichaam, geheimen en grenzen, zonder het bang te maken
Je kind wil weten hoe het heet, dat tussen zijn benen, en er glipt een bijnaampje uit je mond. Een klein kind uitleggen welke delen van zijn lichaam privé zijn en welke geheimen je niet bewaart, kan zonder plechtig gesprek en zonder het bang te maken. Hier lees je wat je kunt zeggen en hoe je reageert als je kind je op een dag iets komt vertellen.
De wikkel in de hand, en toch: “ik was het niet”
De wikkel in de hand, chocola op zijn gezicht, en toch zegt het van niet. Je moet erom lachen en tegelijk zit het je niet lekker. Wat bijna niemand vertelt: liegen neemt toe met de leeftijd in plaats van af, en de vraag die jij stelt kan de leugen juist maken.
Je kind praat nog niet, en in het park vraagt iedereen ernaar
Je kind is tweeënhalf en in het park praat het kind ernaast al in hele zinnen. De een zegt dat je moet afwachten, de ander dat je het moet laten nakijken. Dit is wat er echt verwacht wordt op elke leeftijd, wat helpt en wat niet, en wanneer je stopt met afwachten.
Hoe een kind leert zeggen wat het voelt
Je kind komt stil terug uit het park, gaat op de vloer in de gang zitten en antwoordt op alles wat je vraagt dat het het niet weet. Meestal is dat ook zo. Zo bouw je de woorden op die het nog mist, en dit is wat er verandert zodra het ze heeft.
De toren valt om en alles wordt weggeveegd
Twintig minuten aan de toren gewerkt, het laatste blok schampte hem en hij viel helemaal om. Binnen een seconde is alles met één armzwaai weggeveegd. Het eerste is weten wat je nu doet, en het tweede wat je de volgende keer doet.
Mijn kind wil niets nieuws proeven
Tot een paar maanden geleden at je kind alles, en nu weigert het alles wat het niet herkent, soms zonder het te hebben aangeraakt. Het is geen nieuwe gril en het is niet iets wat jij verkeerd hebt gedaan: het is een fase met een eigen naam en met een houdbaarheidsdatum.
Mijn kind slaat: waarom het gebeurt en wat echt helpt
Een ander kind pakt het schepje af en binnen een seconde heeft je kind geduwd. Voor jij er bent, is het al gebeurd. Op deze leeftijd is slaan meestal het snelste middel dat je kind heeft om het moment op te lossen, en daarom komt het steeds terug.
Mijn kind deelt niet: wat normaal is per leeftijd en hoe je het begeleidt
Je kind is al een tijdje bezig met zijn vrachtwagen. Er komt een ander kind bij, het steekt zijn hand uit, en nog voor het de vrachtwagen aanraakt houdt je kind hem al tegen zich aan geklemd. Wat er daarna gebeurt, hangt veel minder af van wat jij zegt en veel meer van de leeftijd die je kind heeft.
Mijn kind is heel gevoelig voor geluid: wat erachter zit en wat helpt
Het rende het feestje binnen en veertig minuten later wil het naar huis, met de handen op de oren en zonder je te kunnen uitleggen waarom. De aanleiding is bijna nooit één ding: het is de optelsom van de hele dag, en er zijn kinderen die veel eerder vol zitten dan de rest.
Weer naar school is niet alleen een nieuw rooster
Vorige week ging alles goed en ineens is je kind aanhankelijk, huilt het om kleine dingen en op zondagavond doet zijn buik pijn. Het zegt het niet met woorden omdat het die nog niet heeft, maar vanbinnen is er iets verschoven. Weer naar school gaan is, nog voor het een nieuw rooster is, een emotionele overgang.
Mijn kind vergelijkt zich met andere kinderen en geeft het op
Het probeerde het tien minuten lang, lachend. Er komt een ander kind dat het in één keer doet, en het jouwe gaat zitten en zegt dat het er geen zin meer in heeft. De opdracht is onderweg niet moeilijker geworden; wat er nu is, is publiek.
Waarom het verhaaltje inkleuren na het voorlezen je kind helpt
Inkleuren is niet alleen een rustig momentje. Na het voorlezen laat het een kind met zijn handen terugkeren naar het verhaal, in zijn eigen tempo. Zo gaat het van luisteren naar doen.
Over een verhuizing, een nieuw broertje of zusje en hoe je je kind voorbereidt op grote veranderingen
Er komt een broertje bij, jullie verhuizen of je kind gaat naar een nieuwe school, en opeens lijkt het een paar maanden terug in de tijd te zijn gegaan. Die terugval is normaler dan hij lijkt en zakt meestal vanzelf weg. We vertellen je waarom grote veranderingen een klein kind zo van slag brengen en wat hem helpt om er veilig doorheen te komen.
Als iedereen het doet: hoe je je kind leert trouw te blijven aan zichzelf, ook als de groep anders denkt
In het park of op een verjaardag doet je kind wat de anderen doen, ook als het daar geen zin in heeft, om er maar bij te horen. Erbij willen horen is gezond en hoort bij het opgroeien. We vertellen je wanneer meegaan gewoon samenleven is en wanneer je je kind beter kunt helpen vast te houden aan wat het echt wil.
Verveling is niet de vijand: waarom je kind tijd zonder bezigheid nodig heeft
Als er niets te doen is, begint het hoofd zelf iets te maken. Maar die start heeft tijd nodig, en naar een scherm grijpen onderbreekt hem net ervoor. We vertellen wat er gebeurt als een kind zich verveelt en hoe je dat ongemakkelijke moment vasthoudt zonder te redden.
Mijn kind durft geen nieuwe dingen te proberen: zelfvertrouwen stap voor stap begeleiden
Vanaf de zijkant kijkt je kind naar de andere kinderen en er is geen beweging in te krijgen. Het is niet dat het karakter mist: zijn hoofd leert nog dat iets durven meestal goed afloopt. We vertellen je hoe je dat leren begeleidt zonder te duwen of over te nemen.
“Niet huilen, er is niets”: de zin die ik te lang bleef zeggen
Ik zei mijn zoon dat hij niet moest huilen, dat er niets aan de hand was. Het duurde maanden voor ik begreep dat ik hem met die onschuldige zin vroeg te wantrouwen wat hij voelde. Ik deel het voor het geval het iemand helpt zich een halve seconde in te houden voordat hij het zegt.
Zomer en routines: moet je het schema tijdens de vakantie bewaren?
De zomer komt en het schema dat je met zoveel moeite hebt opgebouwd valt uiteen, en het schuldgevoel komt er meteen bij. Maar je kind houdt veel meer aan het ritueel dan aan het exacte tijdstip. Dit is wat de moeite waard is om te bewaren, wat je gerust los kunt laten, en hoe je na de zomer rustig terugkeert in het ritme.
"Niet dat shirt, ik wil een ander": wat er achter het nee van een peuter zit
Maandenlang hadden we elke ochtend hetzelfde tafereel: "niet dat shirt, ik wil een ander". Het duurde een tijdje voor we zagen dat het probleem niet het shirt was. Ik deel het voor het geval het iemand een paar 8:15-ruzies bespaart.
Angst voor het donker en denkbeeldige monsters: wat normaal is en wat echt helpt
Angst voor het donker en voor monsters verschijnt precies op het moment dat de verbeelding van je kind op gang komt — en dat is ook waarom zeggen dat er niets is zelden helpt. Dit is waarom het een normale fase is, wat je kind helpt ermee om te gaan en wanneer het de moeite waard is de kinderarts te raadplegen.
Tweeënhalf jaar zonder slaap: de routine die uiteindelijk werkte
Tweeënhalf jaar lang sliep mijn zoon nooit meer dan twee of drie uur achter elkaar. Nu slaapt hij door. De routine die dat deed is niet fotogeniek en staat in geen enkel handboek, en precies daarom wilde ik hem delen.
Het schooljaar is voorbij en ze slapen slechter
De school is voorbij, de vroege ochtenden zijn voorbij, en je verwacht dat je kind eindelijk goed gaat slapen. Vaak gebeurt het tegenovergestelde: ze slapen slechter. Het is geen terugval — het is wat er gebeurt als de structuur die de dag overeind hield, in één klap wegvalt.
De haast van de volwassene en de driftbui van het kind: wat ik leerde op de dag dat ik de auto uitzette
Wat ik leerde op de dag dat ik gehaast de auto uitzette: de driftbui van een kind begint vaak niet bij hem. Het begint bij de klok van de volwassene die naast hem staat.
Overgangsobjecten bij kinderen: wat ze zijn, waarom ze werken en hoe je ze goed gebruikt
Een versleten knuffel, een dekentje dat niet gewassen kan worden zonder tranen, een lapje stof dat overal mee naartoe gaat. Wat voor een volwassene gewoon een voorwerp is, is voor een jong kind een concreet hulpmiddel voor rust. Hoe je er een kiest, hoe je er goed mee omgaat, en hoe je het loslaat.
Verlatingsangst bij het kinderdagverblijf: wat normaal is en wat niet
Bijna elk kind maakt wel een periode van verlatingsangst door als het naar het kinderdagverblijf gaat. Weten wat binnen het verwachte valt, wat er in het moment helpt en waar je op moet letten, maakt het afscheid voor iedereen een stukje lichter.
Badtijd zonder strijd: een praktische gids voor ouders van 1 tot 4 jaar
Badtijd loopt zelden spaak door het bad zelf. Wat het ingewikkeld maakt, is meestal de overgang: het kind van wat het aan het doen was weghalen zonder waarschuwing. Werken aan dat moment verandert de hele avond.
Zindelijk worden zonder druk, terugval of schuldgevoel
Zindelijk worden is geen doel dat veroverd moet worden, maar een vaardigheid die het lichaam leert lezen. Wanneer het van buitenaf wordt gehaast, leert het kind zijn eigen signalen te wantrouwen.
Peuters leren luisteren naar hun lichaam (2–4 jaar)
Jonge kinderen negeren hun lichaam niet uit koppigheid. Ze weten nog niet hoe ze ernaar moeten luisteren. Begrijpen hoe interoceptie werkt bij kleine kinderen verandert hoe we die signalen ondersteunen — zonder haast of druk.
5 co-regulatietechnieken voor crisissituaties die je vandaag nog kunt gebruiken
Driftbuien vragen geen oplossing. Ze vragen een volwassene die weet hoe hij aanwezig kan zijn. Deze vijf co-regulatietechnieken geven je concrete handvatten voor crisissituaties — zonder vooropleiding en zonder medewerking van het kind.
Driftbuien: wat er in het brein van je kind gebeurt en wat écht helpt
Driftbuien zijn geen manipulatie of grillen. Ze zijn het gevolg van een onrijp, overprikkeld brein. Begrijpen wat er van binnen gebeurt, verandert volledig hoe je van buiten reageert.
De 'nee'-fase: waarom je kind alles weigert en hoe je hem kalm ondersteunt
Als je kind alles weigert, over elke stap onderhandelt en gewoontegetrouw 'nee' zegt, is dat geen opstandigheid: het is autonomie. Ontdek hoe je de 'nee'-fase kalm begeleidt.
Het Sterrenfeetje: een gids voor je slaapritueel
Hoe maak je van een verhaal het ankerpunt van jullie avondroutine? Leer waarom Het Sterrenfeetje het perfecte hulpmiddel is voor rust en veiligheid voor het slapengaan.
Als het slaapritueel onmogelijk is: flexibiliteit hoort erbij
Op reis, ziek of een chaotische week thuis — de perfecte routine lukt niet altijd. Maar de slaapwetenschap voor kinderen heeft een helder en geruststellend antwoord voor wanneer het misgaat: het ritueel is niet de stappen, het is de band.
Het slaapritueel: waarom wat je doet meer telt dan wat je gebruikt
Er bestaat een hele industrie rondom de slaap van kinderen. Maar onderzoek wijst een heel andere kant op: wat je kind nodig heeft is niet het juiste product — het is de voorspelbare aanwezigheid van een rustige volwassene.
Hoe kinderverhalen de emotionele ontwikkeling van je kind stimuleren
Verhalen zijn niet alleen vermaak: ze zijn een van de krachtigste middelen waarmee kinderen leren hun emoties te herkennen, te benoemen en te hanteren.