Kwa nini Kofia Ndogo Nyekundu wetu si hadithi ya kutisha

Mujer leyendo un cuento en voz alta con una niña de unos cinco años apoyada en ella, que escucha tranquila, fotografía natural

Unafika kwenye ukurasa ambapo mbwa mwitu anamla bibi, na unasita kidogo sana, kwa nusu sekunde, ukiamua kama utausoma kama ulivyo. Binti yako ana miaka minne na amejibana kwako. Mwishowe unaulainisha kidogo, au unausoma wote kisha unamwambia kwamba ni hadithi tu na hakuna shida.

Sote tumewahi kusita hivyo.

Uamuzi wa kwanza tuliofanya tulipoiandaa upya hadithi ya Kofia Ndogo Nyekundu ulikuwa kumtoa mbwa mwitu kwenye maandishi. Mbwa mwitu anaipa hatari sura mahususi sana, na sura hiyo ndiyo mtoto anayojifunza kuitafuta.

Mbwa mwitu anafundisha nini

Mbwa mwitu ni mhusika mbaya anayerahisisha mambo. Anatambulika mara moja, na hafanani na mtu yeyote wa nyumbani. Mtoto wa miaka minne anamwelewa mara ya kwanza, na kile anachobaki nacho kinafanana zaidi na picha ya mshukiwa kuliko kanuni ya jinsi ya kujiendesha.

Mwongozo wa KidsHealth (Nemours) kuhusu jinsi ya kuzungumza na watoto kuhusu watu wasiowafahamu unaonya hasa kuhusu hilo: wengi wa wanaowadhuru watoto wana sura ya kawaida kabisa, na wengi hujitahidi kuonekana wapole na wa kuaminika, kwa hiyo inafaa kumfundisha kuwapima watu kwa wanachofanya, si kwa sura yao. Mwongozo huohuo unasema jambo jingine, na ndilo linalokuondolea haja ya kuwapanga watu katika makundi: kigezo ni kilekile, awe anayeomba ni mgeni, ndugu au rafiki, na unalisema hilo hasa kuhusu maombi yenye uzito zaidi, yale ya kutunza siri au ya kugusa sehemu za faragha.

Chuo cha Marekani cha Madaktari wa Watoto, kinapozungumzia kuzuia unyanyasaji wa kingono kwa watoto, kinaeleza kwa nini hilo lina uzito mkubwa hivyo: anayemnyanyasa mtoto mara nyingi ni mtu ambaye mtoto tayari anamfahamu, wa familia au wa mazingira ya karibu, na ambaye watu wazima wa nyumbani wanamwamini.

Hadithi ya kuzuia madhara yenye mbwa mwitu inashughulikia nusu rahisi tu. Inamfundisha kuishuku sura fulani, na maombi magumu karibu kamwe hayaji na sura hiyo.

Ndiyo maana anayeomba ni mwana-kondoo anayelia

Katika Marekebisho ya Kofia Ndogo Nyekundu yetu, Amara yuko njiani kwenda nyumbani kwa Nana wake na anakutana na mwana-kondoo anayelia akiwa ameketi juu ya mzizi. Hamtishi wala hamkimbizi. Anamwambia kwamba kidunga chake cha matakwa kimeanguka nyuma ya vichaka, kwamba yeye ni mdogo sana kukifikia, na kwamba hakuna anayesimama kamwe kumsaidia.

Kila anachofanya mwana-kondoo ni kuamsha huruma. Na kumwomba atoke njiani.

Mwongozo wa KidsHealth unatoa mfano wa mtu mzima anayemwomba mtoto amsaidie kumtafuta mbwa aliyepotea, na hapo mbinu ni ileile: ombi dogo lililofungwa ndani ya kitu kinachoamsha hamu ya kusaidia. Kukataa jambo kama hilo kunamdai mtoto kitu ambacho kukataa jambo la kutisha hakumdai: kubeba yeye mwenyewe hisia ya kujiona mbaya. Tulieleza hili kwa kina zaidi tulipozungumzia kumfundisha kusema hapana kwa mtu mzima.

Mwisho haumwonyeshi kwamba alikuwa sahihi

Mvulana wa takriban miaka minne akimweleza jambo mwanamume aliyeketi naye kwenye meza ya jikoni, anayemsikiliza kwa makini, picha ya asili

Katika hadithi asilia, hatari inathibitishwa mwishoni bila shaka yoyote: mbwa mwitu anamla bibi. Hadithi yenyewe inabeba ushahidi.

Katika yetu hakuna kinachotokea. Amara anahisi mbinyo tumboni, anageuka na kurudi kwenye njia kuu huku lawama ya mwana-kondoo ikimfuata mgongoni: “Kama wafanyavyo wote! Hakuna anayebaki kunisaidia kamwe!” Anafika nyumbani kwa Nana bila kujua kama amefanya vizuri, na jambo la kwanza analouliza ni kama mwana-kondoo kweli alihitaji msaada.

Nana hamjibu kwamba kulikuwa na mbwa mwitu aliyejificha. Anamwambia kwamba anaelewa inamuumiza kumwacha, kwamba ndiyo kwanza alikuwa amekutana naye na alimwomba aende mbali na njia yake, na kwamba mbinyo ule ulikuwa ni mwili wake unaomtunza. “Unapouhisi, unaweza kusimama. Siku zote.”

Hadithi inayothibitisha hatari mwishoni inaridhisha zaidi kuisoma, lakini inaacha wazo ambalo hatulitaki: kwamba lazima kitu kitokee ndipo kurudi nyuma kuwe na sababu. Mwongozo wa KidsHealth unaelekea upande mwingine, na unashauri kuwatia moyo watoto waiamini hali hiyo ya kutojisikia sawa hata kama hawajui kueleza inatoka wapi.

Ndiyo maana hadithi inabaki kwenye shaka na kumwachia Nana aitatue, bila kuonyesha ushahidi wowote.

Akionyesha kivuli na kuuliza kilikuwa nini

Atakiona. Katika ukurasa ambapo Amara anaweka mkono tumboni, nyuma kabisa kati ya vichaka kuna kivuli cheusi chenye macho ya njano. Amara hakitazami hata mara moja, na maandishi nayo hayakitaji: neno “mbwa mwitu” halionekani katika ukurasa wowote kati ya kurasa kumi na tisa. Kipo hapo kwa ajili ya msomaji tu.

Atakapokionyesha, kinachozaa mazungumzo zaidi ni kumrudishia swali kabla ya kumthibitishia chochote: Amara hakukiona kamwe; je, alifanya vizuri kurudi hata kama pale pasingekuwa na kitu chochote?

Hadithi nzima iko hapo. Ndiyo sababu kivuli kimebaki, ingawa kinampa msomaji uthibitisho ambao Amara ananyimwa, na kinapunguza kidogo nguvu ya hoja.

Kile ambacho hadithi hii haigusi

Mwana-kondoo ni mtu ambaye Amara amekutana naye hivi punde, na sehemu kubwa ya hatari iko kwa mtu anayefahamika na kupendwa. Hadithi haiingii huko, na hakuna hadithi itakayoweza kulishughulikia jambo hilo lote.

Mbinyo tumboni nao haufanyi kazi kama kigunduzi. Akiwa na mtu anayemwamini, mara nyingi hakuna ishara yoyote inayojitokeza na kila kitu kinaonekana kama mchezo, kwa hiyo kanuni za nyumbani haziwezi kutegemea anachohisi mtoto wakati huo. Na kinyume chake pia: anahisi mbinyo huo kwa sababu ya mambo mengi yasiyo na ubaya wowote, kuanzia chanjo hadi siku ya kwanza na yaya mpya. Ndiyo maana nyumbani inafaa umaanishe “simama uniambie”, na si “ondoka hapo”.

Majina ya sehemu za mwili, sehemu zipi ni za faragha, siri zipi hazitunzwi na la kufanya siku atakapokuja kukwambia jambo ni mada nyingine, na tumeyaeleza tulipozungumzia mwili na siri. Kati ya hayo yote, kinachomfanya mtoto aseme zaidi ni sentensi fupi kuliko zote: kwamba kukwambia hakutamtia matatizoni hata kidogo.

Na kama siku moja hataweza kusema hapana, si kosa lake. Kuganda au kukaa kimya bila kujongea ni mwitikio wa kawaida sana katika umri huo, na pia kwa watu wazima. Kumlinda ni kazi ya watu wazima wanaomtunza, na hakuna sentensi ya hadithi inayomfanya mtoto wa miaka minne kuwa na jukumu la kujilinda.

Jinsi ya kuisoma nyumbani

Ni kwa watoto wa miaka minne na mitano, na sehemu yenye manufaa zaidi inakuja mkimaliza, kwa maswali mawili.

La kwanza, kuhusu shaka ya Amara: wewe ungemwambia nini yule mwana-kondoo? Kwa kawaida atajibu kwamba angemsaidia, na jibu hilo halihitaji kusahihishwa. Kusaidia ni vizuri. Kisichofaa ni kuondoka ulipo bila kumwambia anayekutunza, na sentensi hiyo inaeleweka vizuri zaidi mwana-kondoo akiwa mbele yake kuliko ikisemwa hewani tu.

La pili, kuhusu mwisho: wewe ungemwambia nani? Mwache ataje majina, mawili au matatu. Orodha hiyo, na kujua kwamba anaweza kuitumia hata kama mtu amemwomba asimwambie yeyote, ndicho anachobaki nacho mnapofunga kitabu, na inafaa vilevile siku ambayo hakutakuwa na kitabu.

Marekebisho ya Kofia Ndogo Nyekundu

Marekebisho ya Kofia Ndogo Nyekundu

Mbinyo unaonya · Wakati mwili unazungumza, lazima tusikilize

Amara ni msichana jasiri anayejifunza kusikiliza ishara za mwili wake. Akiwa njiani kuelekea msituni, anakutana na kondoo mdogo ambaye anaonekana kuwa na huzuni na kuhitaji msaada, na kumweka mbele ya changamoto kubwa ya kutegemea silika yake ya kimwili kuliko huruma ya kijamii. Lakini hadithi haiishii kwa uamuzi: inaishia kwa kusimulia, kwa uaminifu wa kumwambia mtu.

Soma hadithi hii ya watoto katika programu ya Semillita
Shiriki