Bewerking van Assepoester
Het licht dat je in je draagt
Lees dit verhaal in de app
De verhalen worden alleen in de mobiele app gelezen. Scan de QR-code om deze pagina op je telefoon te openen.
Als je de app al hebt geïnstalleerd, tik dan om het verhaal te openen. Zo niet, installeer hem dan eerst.
Zo begint het verhaal
’s Nachts gingen er tussen de wortels van een oude boom witte bloemen open. Ze heetten lantaarntjes. Ceni gaf ze één voor één water met dauwdruppels. Die bracht ze in een opgevouwen blaadje, dat ze met één hand vasthield. Ze was een klein vuurvliegje, maar haar licht was groot en warm als een gloeiend kooltje. Ze droeg het klein, heel klein, samengeknepen binnen in haar buik. Net genoeg om te zien waar ze liep.
In de takken daarboven woonden haar stiefmoeder en haar twee stiefzussen. Alle drie hadden ze een fijn, sierlijk lichtje, en ze waren de hele nacht bezig het op te poetsen. “Een mooi licht valt niet op,” zei haar stiefmoeder altijd. “Een mooi licht is bescheiden.”
Dat van Ceni viel wel op. Als ze even niet oplette, werd de hele boom goud. “Dimmen,” bevalen haar stiefzussen dan, met hun handen voor hun ogen. “Je verblindt ons. Niemand zal bij je willen zijn als je zo fel blijft schijnen.” En Ceni dimde het en zei sorry.
Wil je weten hoe het verdergaat? Lees en beluister het hele verhaal in de gratis Semillita-app — zonder reclame.
Gids voor gezinnen
💭 Waar gaat dit verhaal over?
Ceni is een vuurvliegje dat ’s nachts bloemen verzorgt tussen de wortels van een oude boom. Haar licht is groot en warm, maar ze houdt het klein, omdat ze thuis te horen krijgt dat het stoort en dat niemand bij haar zal willen zijn. Als er in de wei een bal wordt aangekondigd, voelt ze tegelijk zin om erheen te gaan en angst om op te vallen. Deze bewerking van Assepoester verkent wat we voelen als we willen meedoen maar bang zijn om afgewezen te worden.
🧠 Wat leren de kinderen?
- Moed kan beginnen met een klein stapje, ook als we nog bang zijn.
- Met initiatief kunnen we iets proberen wat we graag willen, ook als we er eerst voorzichtig op afgaan.
- Onze eigenwaarde hangt er niet van af of anderen alles goedkeuren wat we zijn.
- De signalen van ons lichaam kunnen ons helpen herkennen wanneer we schaamte, spanning of opluchting voelen.
- Gezelschap kan het makkelijker maken om mee te doen, met ruimte voor ieders eigen keuze.
- Onze identiteit omvat ook wat ons anders maakt, en dat kunnen we in ons eigen tempo delen.
🤝 Hoe zet je dit gesprek voort?
- “Wat zou je graag eens proberen, ook al vind je het nog een beetje eng?”
- “Hoe merk je in je lichaam dat je je zorgen maakt over wat anderen zouden kunnen denken?”
- “Wat deel je graag van jezelf als je je op je gemak voelt bij iemand?”
- “Wat kan iemand doen zodat meedoen makkelijker voor je wordt?”
🎯 Pedagogische aanpak
Het verhaal geeft ruimte aan de angst om afgewezen te worden en aan schaamte, zonder te eisen dat die eerst verdwijnen voordat je mag meedoen. Het licht van Ceni geeft een concreet beeld om te praten over wat we soms denken te moeten verbergen, en over wat we nodig hebben om ons in ons eigen tempo te laten zien. Samen lezen helpt om kleine pogingen en manieren van steunen te verkennen, zonder van moed een plicht te maken om alles alleen te doen of het iedereen naar de zin te maken.
Meer verhalen die je leuk kunt vinden
