Mama niedźwiedzica w ciemnoczerwonym płaszczu i żółtym szaliku przykuca przed swoim małym misiem i czule całuje jego otwartą dłoń, na której narysowała małe czerwone serduszko. Miś w granatowym sweterku, z lekko załzawionymi oczami, patrzy na swoją dłoń. W tle rozmyte wejście do szkoły w chłodny poranek. Ciepła i czuła atmosfera.

Serce, które narysowała mi mama

Prezent, który mieści się w dłoni

Przeczytaj tę bajkę w aplikacji

Bajki czyta się tylko w aplikacji mobilnej. Zeskanuj QR, aby otworzyć tę samą stronę na telefonie.

Stuknij, aby otworzyć bajkę, jeśli masz już aplikację. W przeciwnym razie zainstaluj ją najpierw.

Pobierz z App StoreDostępne w Google Play

Tak zaczyna się bajka

Misio i Mamuśka przychodzą do drzwi szkoły. Jest bardzo zimno.

Misio mocno trzyma się miękkiego płaszcza Mamuśki. Nie chce puszczać.

W środku jest bardzo głośno. Małe zwierzątka bawią się bardzo hałaśliwie.

Chcesz wiedzieć, co dalej? Czytaj i słuchaj całej bajki w darmowej aplikacji Semillita — bez reklam.

Pobierz z App StoreDostępne w Google Play
Ilustracja z Serce, które narysowała mi mama — 1
Ilustracja z Serce, które narysowała mi mama — 2
Ilustracja z Serce, które narysowała mi mama — 3
Ilustracja z Serce, które narysowała mi mama — 4
Ilustracja z Serce, które narysowała mi mama — 5

Przewodnik dla rodzin

💭 O czym jest ta historia?

Misio i Mamuśka przychodzą do przedszkola w zimny dzień. Hałas i nowe otoczenie są dla Misia przytłaczające — czuje lęk przed rozstaniem i kurczowo trzyma się miękkiego płaszcza Mamuśki. Mamuśka z wielką czułością rysuje mu czerwone serduszko na dłoni i całuje je. Ten mały gest staje się narzędziem, które Misio wykorzystuje przez cały dzień, by znaleźć spokój i odważyć się pobawić.

🧠 Czego nauczą się dzieci?

  • Regulacji emocjonalnej poprzez dotyk i konkretne gesty w obliczu lęku.
  • Poczucia bezpieczeństwa w więzi przez zrozumienie, że rozstanie jest tylko tymczasowe.
  • Rozpoznawania emocji fizycznych, takich jak szybko bijące serce czy ucisk w piersi.
  • Stopniowej samodzielności w korzystaniu z narzędzi spokoju bez pomocy dorosłego.
  • Zaufania do opiekuńczych dorosłych, którzy szanują emocje i nie bagatelizują ich.

🤝 Jak kontynuować tę rozmowę?

  • „Jak myślisz, czy Misio czuł się spokojny, czy przytłoczony, gdy usłyszał hałas w przedszkolu?”
  • „Co czujesz w ciele, gdy coś cię przestrasza albo denerwuje?”
  • „Gdybym narysował(a) ci coś magicznego na dłoni, żeby być przy tobie, jaki miałoby kształt?”
  • „W co lubisz się bawić, gdy mnie nie ma w pobliżu?”

🎯 Podejście pedagogiczne

Historia podejmuje temat lęku separacyjnego, oferując najmłodszym konkretne narzędzie — serduszko narysowane na dłoni — które sprawia, że więź emocjonalna staje się namacalna i powtarzalna. W odróżnieniu od innych strategii ta nie wymaga żadnego zewnętrznego przedmiotu: samo ciało staje się przypomnieniem o miłości. Historia jest uczciwa wobec emocji: serduszko Misia nie przestaje bić szybko od razu, ale on i tak jest w stanie działać. To przekazuje ważne przesłanie dla tej grupy wiekowej: narzędzia spokoju nie eliminują trudnych emocji — tworzą przestrzeń potrzebną do tego, by mimo wszystko iść naprzód.

Więcej bajek, które mogą ci się spodobać

Rudowłosy chłopiec w wieku około 2 lat mocno przytulający zielony sweter z bałwanem, patrzący przed siebie z poważnym i czułym wyrazem twarzy
Ilustracja młodej astronautki i małego kosmity patrzących przez okno statku kosmicznego na mgławicę w delikatnych kolorach.
Mały słoń kładzie obie rączki na brzuszku i uważnie wsłuchuje się w to, co czuje w środku.
Ilustrowana książka dla dzieci o Pomponie, różowym prosiaczku, który odkrywa, że kąpiel może stać się kosmiczną przygodą pełną baniek. Edukacyjna opowieść o higienie, dbaniu o siebie i wyobraźni dla dzieci w wieku 2 do 3 lat.